Gloria

Toen mijn vader mij donderdag naar keyboardles bracht hadden we het nog over hem. Anton Geesink. Op de vraag of hij levend was antwoorde mijn vader volmondig ja. Een dag later is hij dood.

Springlevend was hij, we hebben nog gesproken over zijn succes op de Olympische Zomerspelen, 1964, te Tokio.
Helaas moesten mijn vader en ik gisterenavond, half 10, op nusport.nl zien dat Anton niet meer leeft.
Bijna vloekte ik, maar gelukkig wist ik het om te zetten in potverdomme, misschien is Anton wel gelovig.

Voor wie het ontgaan is: Anton Geesink, Nederlands meest legendarische judoka, is gisteravond na een kort ziektebed in een Utrechts ziekenhuis overleden.
Hij versloeg als eerste buitenlander een Japanner op een zware gewichtsklasse op een belangrijk toernooi.
Die Olympische Spelen werden gehouden in Japan, waar het publiek aanvankelijk huilde.
In tegenstelling tot andere volkeren waren de Japanners wel zo sportief Anton Geesink als een held te kronen en werd hij één van de judo-symbolen van Japan.

Later werd Geesink nog lid van het Internationaal Olympisch Comité.
Hij leidde daar een ruig leven wegens de vele ruzies met onder andere Erica Terpstra.
Een icoon en typerend persoon is helaas overleden.

Dat we het gisteren nog over hem hadden, lijkt mij een heel uniek gegeven.
Hoe vaak heb je een gesprek over een persoon, die op dat moment niet actueel in het nieuws is, en 24 uur later wereldnieuws is.
En dus ook nog dood is.
Mensen die geloven zullen naar spirituele krachten wijzen en misschien is er ook wel iets.
Het blijft een raadsel hoe dit kon gebeuren.