Gloria

Toen mijn vader mij donderdag naar keyboardles bracht hadden we het nog over hem. Anton Geesink. Op de vraag of hij levend was antwoorde mijn vader volmondig ja. Een dag later is hij dood.

Springlevend was hij, we hebben nog gesproken over zijn succes op de Olympische Zomerspelen, 1964, te Tokio.
Helaas moesten mijn vader en ik gisterenavond, half 10, op nusport.nl zien dat Anton niet meer leeft.
Bijna vloekte ik, maar gelukkig wist ik het om te zetten in potverdomme, misschien is Anton wel gelovig.

Voor wie het ontgaan is: Anton Geesink, Nederlands meest legendarische judoka, is gisteravond na een kort ziektebed in een Utrechts ziekenhuis overleden.
Hij versloeg als eerste buitenlander een Japanner op een zware gewichtsklasse op een belangrijk toernooi.
Die Olympische Spelen werden gehouden in Japan, waar het publiek aanvankelijk huilde.
In tegenstelling tot andere volkeren waren de Japanners wel zo sportief Anton Geesink als een held te kronen en werd hij één van de judo-symbolen van Japan.

Later werd Geesink nog lid van het Internationaal Olympisch Comité.
Hij leidde daar een ruig leven wegens de vele ruzies met onder andere Erica Terpstra.
Een icoon en typerend persoon is helaas overleden.

Dat we het gisteren nog over hem hadden, lijkt mij een heel uniek gegeven.
Hoe vaak heb je een gesprek over een persoon, die op dat moment niet actueel in het nieuws is, en 24 uur later wereldnieuws is.
En dus ook nog dood is.
Mensen die geloven zullen naar spirituele krachten wijzen en misschien is er ook wel iets.
Het blijft een raadsel hoe dit kon gebeuren.

Toch maar die vierde titel

Dit keer wisselde Sven Kramer niet foutief op de tien kilometer, wat hem dan toch tot een lichtpuntje aan het eind van een hectisch seizoen bracht.

Iedereen weet nog wat er gebeurde op dinsdag 23 februari 2010 rond 21.20 uur: Sven Kramer wordt door Gerard Kemkers de verkeerde baan ingestuurd en dat kost hem Olympisch goud en levert een diskwalificatie en veel woede op.
Gelukkig dat hij die gouden medaille op de 5000 meter al had.

Vandaag liep het anders, gelukkig positief.
In het Algemeen Klassement van het WK Allround stond Sven Kramer met 5 seconden achter op Amerikaan Jonathan Kuck.
In de resterende 10 kilometer moest dat goed gemaakt worden, iets wat normaal gesproken een redelijke kans van slagen heeft.

Maar natuurlijk zal Sven ook met die Olympische Spelen in zijn achterhoofd hebben gezeten en Kemkers extra gewaarschuwd hebben.
Alhoewel er nu wel meer mensen op de baan mochten zijn en de tijdwaarneming waarschijnlijk door iemand anders is gedaan.

Gelukkig was het dit keer positief nieuws voor Sven: hij won zijn vierde wereldtitel allround, en is de enige schaatser ter wereld die dat geflikt heeft.
En dan ook nog Olympisch goud.
Zijn dag kan niet meer stuk!

Baanwielrennen

De sport die ik in 2008 op de voet volgde, nu zie ik die baanwielrenners en denk ik: dat wil ik ook! Een fantastische sport.

Toen ik in 2008, tijdens de Olympische Spelen van Beijing, de baanwielrenners zag was het ongeveer de enige sport die ik echt interessant vond.
Terecht, blijkt 2 jaar later.

Bij het baanwielrennen zijn verschillende onderdelen zoals de keirin: via een scooter worden 6 of 7 rijders tot vaart gebracht waarna ze tegen elkaar racen, beste gaat door naar volgende heat of finale.
De sprint is natuurlijk ook leuk alsmede de individuele achtervolging.

De minst leuke onderdelen zijn de duuronderdelen zoals de puntenkoers die wel werd gewonnen door Marianne Vos, de enige Nederlandse wielren-medaille van 2008.

Dit bericht schrijf ik natuurlijk wel met enig doel.
Volgende week komt het WK Baanwielrennen 2010 en als het even kan en er geen F1 tegelijkertijd op tv is zal ik erna gaan kijken.
Bij de sprintonderdelen zullen onder andere Willy Kanis en Teun Mulder uitkomen en bij de koersen onder andere Danny Stam en Peter Schep.

Hopen op medailles dus.

Van Vancouver naar het Siberische strafkamp

Medvedev praat Poetin na door ook te zeggen dat hun Russische ploeg slecht gepresteerd heeft en zal hardhandig helpen de sportbestuurders te ontslaan. Naar het Siberische strafkamp dus.

Dat mag ook wel, hoor: Rusland doet het met zijn 15 medailles in de medaillespiegel slechter dan Nederland, die ook maar 8 medailles heeft.
Dit komt doordat Rusland als grootmacht één gouden medaille minder heeft dan ons kleine kikkerlandje.

En er staat meer op het spel.
Behalve dat Rusland nu een top-tien plek in de medaillespiegel verspilt moet het over 4 jaar ook op plaats 1 staan, net zoals China en Canada.
Dit lijkt nu niet echt te gaan lukken…

Zowel premier Poetin als de imiterende president Medvedev zeggen het volgende tegen de sportcoaches en bestuurders.

‘Als ze niet zelf vertrekken, helpen we ze graag.”

Deze dreigende tekst zegt dus wel wat over de emoties daar.
Het is echter niet te hopen dat er straks nog mensen gaan verdwijnen in Siberische strafkampen, maar dat moet anno 2010 toch meevallen?

Tsja… je weet het nooit.
In ieder geval succes met het weghalen van alle belangrijke coaches Medvedev Poetin, we zien over 4 jaar of je al vervanging hebt.