Dit gebeurt er dus in een Islamitisch land

Als je ziet welke drama’s er in Islamitische culturen spelen dan zou je Geert Wilders bijna gelijk gaan geven in een aantal van zijn stellingen.

Een vrouw heeft nu een zevenenvijftig gasten op de bruiloft van haar ex-man vermoord, diezelfde ex-man heeft nu een nieuwe vrouw.
Dit alles is in Koeweit gebeurd en doordat de vrouwen en kinderen daar nog steeds gescheiden worden van de mannen zijn zij dus alleen het slachtoffer, de vrouw vuurde namelijk op hun tent.

Probleem is dat een man in Koeweit maar liefst vier vrouwen mag trouwen: alsof één er niet genoeg is.
De vrouw in kwestie nam wraak omdat scheiden van een vrouw in zo’n land gemakkelijk is, en doodde de mensen.

Natuurlijk wil ik de daad van de vrouw niet goed praten, maar om haar meteen te executeren zoals men nu wil vind ik te ver gaan.
Een lange gevangenisstraf is op zijn plaats maar ik vind dat er ook wat aan de problematiek en de achterstelling van de vrouw in Islamitische landen moet gebeuren.

Helaas gaat het om een olieland en als rijke landen met sancties om dit soort kwesties op komen dagen dan knijpen zij simpelweg het kraantje dicht.
Nee, een betere wereld komt er nooit…

Vandaag dus begraven

Vandaag is de vermoorde Milly Boele te aarde gesteld, dit is om 15.00 uur gebeurd in een besloten bijeenkomst. De kerkdienst had wel grote belangstelling.

Familie, vrienden, klasgenoten en overige kennissen waren allen aanwezig tijdens de kerkdienst om een laatste ode te brengen aan de vermoorde Milly Boele.
Sander Vreeswijk had het gedaan, hij had haar omgebracht.
En dat betekende voor Milly al vrij snel na de verdwijning de dood, ze had geen kans tegen de politiesurveillant van wie nog steeds niet bekend is hoe hij Milly vermoorde.

Een uur geleden is het gebeurd.
Milly is begraven en dat is het finito, dan is ze echt dood, dan krijg je haar nooit meer terug.
Voor de van oorsprong christelijke familie zal het verwerken van de dood dus via de kerk en God moeten gaan.

Terwijl de mensen Sander allerlei rare verwensingen toewensen, wat toch geen zin heeft ter bevordering van het proces hoop ik niet zozeer dat Sander levenslang krijgt maar ik hoop dat hij wel wat van zijn straf kan leren.
Daar heeft de dader altijd het meeste aan en zal hij in de toekomst zo min mogelijk volgende slachtoffers maken.

Maar erg, dat is en blijft deze verschrikkelijke moord wel.

Fouten in onderzoek Milly?

Nadat Nederland massaal in shock was en wel heel erg massaal meeleefde met de dood van Milly Boele is het nu tijd de overheid aan de schandpaal te nagelen.

Zo meent speurhondendeskundige Cor Oldenburg dat de politie speurhonden moest gebruiken, omdat het spoor na een twee of drie uur nog vers zou zijn.
Dan zouden ze eerder bij het huis van de buurman, de politiesurveillant, zijn gekomen.
Mij rest alleen de vraag of die buurman Milly niet een paar minuten na de verdwijning heeft vermoord, en dan kan je niets doen natuurlijk.

Daarom vind ik het kwalijk dat er nu kritiek geleverd wordt op het onderzoek: die vent gaat daar echt geen uren met een levende Milly zitten, die dood haar meteen na enkele minuten.
En dan ben je nooit op tijd want er zat zeker 2 tot 3 uur tussen het telefoontje en de moeder die de vermissing opgaf bij de politie.
Mij rest nu alleen de vraag waarom niemand Milly heeft horen gillen toen ze vermoord werd.

De conclusie is dus eenvoudig: we kunnen blijven schelden en klagen tegen de politie maar we schieten er geen donder mee op: alle nieuwe procedures werken niet als iemand meteen wordt gedood, zonder dat de familie überhaupt in de gaten heeft dat die persoon vermist is.
En zo is het helaas, de bittere waarheid.

En dat moet ons beschermen?

Je kunt het je toch niet voorstellen, dat je op eens thuis komt en je kind is verdwenen? Weg met als gevolg nooit meer terug te komen. Vermoord en dan begraven in de achtertuin van de buurman. Gruweldaden die niet goed te praten zijn. Behalve het feit dat dit meisje is vermoord, blijkt de dader een politieman te zijn.

Dit laatste vind ik ongeloofwaardig. Ik bedoel hoe kan het zijn dat een politieagent zoiets doet. Een politieagent van het Korps Rotterdam-Rijnmond. Een vertegenwoordiger dus van onze staat en nog erger mijn eigen regio. Een vertegenwoordiger van onze staat. Nota bene iemand die onze veiligheid zou moeten garanderen. Ik vind dat maar moeilijk te behappen.

Natuurlijk we weten niet de motieven. Waarom heeft deze man het gedaan? Was er werkelijk een relatie die uit de hand gelopen was? Of was het gewoon een maniak die doorgedraaid was? Heeft hij haar meegenomen of is zij mee gegaan? Allemaal vragen momenteel nog vaag zijn. Zullen ze beantwoord worden?

Buiten het feit dat ik zoiets niet goed praat, vind ik het maar slecht te behappen. Een vertegenwoordiger van onze staat. Ik bedoel waar gaat het heen als we niet eens meer ons politieapparaat kunnen vertrouwen? Verhuizen naar Timboektoe dan maar.

Wat betreft de dader, een vertegenwoordiger van onze staat. Levenslang opsluiten in de ergste cel die er is en nooit meer het daglicht laten zien.

Aan de ouders van Milly Boele, Sterkte en mijn spijtgetuigenis.

Vermoord, ellende, weg.

Met emotie. Milly Boele vermoord. Dood. Weg. Ellende. En ik kan er over meepraten: vier ellendige dingen in mijn privésfeer waaronder een ziektegeval en een overlijden.

Opeens is je dochter weg, opeens een zoektocht, opeens media-aandacht en opeens wordt ze in de tuin van je eigen buurman, een politieagent welteverstaan, gevonden.
Ik leef met oprecht mee met dit horrorscenario.

Eigenlijk wist ik het gisteren al: de politiewoordvoerder wilde niets mededelen in verband met het onderzoek, maar dan weet je meteen al dat het foute boel is.
De geruchten werden niet keihard ontkent met feiten dus ik bereidde mij al voor op de voorpagina van de krant.

En toen was daar ineens Sander Vreeswijk en natuurlijk wist GeenStijl zijn achternaam wel.
Deze politieagent heeft waarschijnlijk een relatie met haar gehad wat volledig uit de hand gelopen zou zijn.
Dat was dus die man die aan de deur stond…

De school rouwt, dat snap ik: ook onze school moest na de dood van een leraar rouwen.
Omdat er in rap tempo in mijn privésfeer een hoop ellende gebeurde leef ik helemaal mee met de werkelijke slachtoffers van deze ramp.
Dat is het meisje maar ook de familie, vrienden, kennissen en medescholieren.

Daarom laat ik jullie van dit weblog weten, wat waarschijnlijk ook voor de gastschrijvers geldt: sterkte met het verlies en schaam je niet als je nog jaren blijft rouwen.
Dat is normaal.